گریه کن

گریه کن گریه قشنگه گریه سهم دل تنگه
گریه کن گریه غروبه مرهم این راه دوره
سر بده آواز هقهق خالی کن دلی که تنگه
گریه کن گریه قشنگه گریه قشنگه
گریه سهم دل تنگه گریه کن گریه قشنگه
بزا پروانه احساس دلتو بغل بگیره
بغض کهنهرو رها کن تا دلت نفس بگیره
نکنه تنها بمونی دل به غصهها بدوزی
تو بشی مثل ستاره تو دل شبا بسوزی
گریه کن گریه قشنگه گریه سهم دل تنگه
گریه کن گریه قشنگه گریه سهم دل تنگه
گریه کن گریه غروبه مرهم این راه دوره
سر بده آواز هقهق خالی کن دلی که تنگه
گریه کن گریه قشنگه گریه قشنگه
گریه سهم دل تنگه گریه کن گریه قشنگه

حسود

عاشق که میشی
هم حسود میشی
هم خودخواه
هم دیوونه

هم تنها.....!

مرا یادت هست؟

سلام بی‌ احساس..

مرا یادت هست؟..من هر روز در میان لحظه‌هایم تکرارت می‌کنم..

میدانی‌ چندیست دارم عکس‌هایت را میبوسم ،..آرامم می‌کند..

نمیدانم چرا اینگونه ساده، دلم خود فریبی می‌کند..

بی‌ احساس مرا یادت هست؟..مرا در لابلای خاطره‌هایت پنهان کرده‌ای شاید..من اما..

دارم به غروب خویش نزدیکتر میشوم..غروبی که هیچ سحر گاهی‌ بیدارش نمیکند...

بی‌ احساس کاش احساست برگردد..هرچند دیر میشود در آخر..اما...من در آنسوی بی‌کسی هم میکنمت باور..

نصیحت

از من به من نصیحت
اونیکه یک بار تنهات گذاشته بازم تنهات میزاره
اونیکه یک بار بهت خیانت کرده بازم خیانت می کنه
اونیکه یک بار رفیق نیمه راه شده بازم وسط راه رهات می کنه
اونیکه رفته دیگه رفته .
درو به روش ببند و نزار با زندگیت بازی کنه دیگه هیچ وقت بهش اعتماد نکن هیچ وقت

...سخته

خدايا جدايي سخته..بي هم نفس كشيدن سخته.. اونو در كنار ديگري ديدن هم سخته.. خدايا عشق كسي رو تو سينه داشتن و بهش نگفتن سخته.. اين كه فك كنه دوسش نداري و تركت كنه هم سخته.. خدايا تظاهر به بي احساس بودن واقعا سخته.. وانمود كردن به اينكه خودخواهي و كارات به خاطر خودت بود و نه اون،اينم سخته.. خدايا اينكه ندوني دوسش داري يا ازش بيزاري خيلي سخته.. خدايا نشناختن راهي براي فراموش كردنش خيلي سخته.. هي.. هي.. خدايا كاش عاشق بودي.. شايد حالمو ميفهميدي..شايد..شايد..شايد..

دل مارو بنویس

تو که دستت به نوشتن آشناست

دلت از جنس دلخستۀ ماست

دل دریا رو نوشتی همه دنیا رونوشتی

دل مارو بنویس، دل مارو بنویس

بنویس هرچه که مارو به سر اومد

بد قصه ها گذشت و بدتر اومد

بگو از ما که به زندگی دچاریم

لحظه هارو میکشیم نمیشماریم

بنویس از ما که در حال فراریم

توی این پاییز بد فکر بهاریم

دست من خسته شد از بس که نوشتم

پای من آبله زد بس که دویدم

تو اگر رسیده ای مارو خبر کن

چرا اونجا که تویی من نرسیدم

تو که از شکنجه زار شب گذشتی

از غبار بی سوار شب گذشتی

تو که عشق و با نگاهت تازه دیدی

بادبان به سینۀ دریا کشیدی

بنویس از ما که عشقو نشناختیم

حرف خالی زدیم و قافیه باختیم

بگو از ما که تو خونمون غریبیم

لحظه لحظه در فرارو در فریبیم

بگو از ما که به زندگی دچاریم

لحظه هارومیکشیم نمیشماریم

ماندن-رفتن

ماندن به جاي خود
حتي رفتن هم
آدابي دارد
كه
تو ندانستي ...!